Farkindasizligimin icsel dokuntusunun can acitan rehabilitasyonsuzlugu! nedir abi?! (2)
Nerde kalmistik...
Orta sinif-memur&ogretmen ailelerin cocuklarinin burjuva sinifa atlamasinin ilk basamagi olan universitedeydik..
Kolejlerden mezun, yaz tatillerini Avrupa'da geciren, halihazirda 2 yabanci dil konusan, kimisi zengin, kimisi cok zengin olmasa da entellektuel aile cocuklari olan kesim ile bizim sudan cikmis balik konumundaki ortasinif aile cocuklari univesitede karsilasirlar. Yaz tatillerini yine Avrupa'da geciren, okul bittiginde aile ya da aile dostu sirkete atacak olan cocuklar herhangi bir degisime ve dejenerasyona maruz kalmazlarken bizim kesim okul zamani entellektuel yuklemeler ve burjuvazi hayat tarzi bocamalari icinden yaz geldiginde Anadolu'daki siradan ailelerinin yanina donduklerinde universite oncesi siradan hayatlarina da geri donerler. Ancak artik bir sorun vardir.
Artik eskisi gibi tatmin olmazlar, mutlu olmazlar. Bir yanda universitede almakta olduklari entellektuel yukleme, bir yanda burjuvazi hayat tarzi bizim cocuklari allak bullak etmistir bile. Ne aileleri ile kucuk sehirlerinde mutlu olurlar ne de buyuk sehirdeki hayata kabul edilirler. Her ne kadar o hayatin icinde yasiyor olsalar da, yazlari yaptiklari stajlarla, aktivitelerle o hayatin icindeymis gibi yasiyor olsalar da kendileri de cok iyi bilirler ki hic bir zaman kesin bir kabul gormezler, gormeyeceklerdir de..
Okul biter.. Hayatin gerceklerine ayak diremekten usanmis, vahsi is yasamina atildiklarinda baslarina gelebilecek olanlari kestirmis olanlar, donup dolasip tilkinin gelecegi yer kurkcu dukkani'dir misali ailelerinin yolundan devam eder ve akademik hayatta kalmaya karar verirler. Sonucta oyle de boyle de yolun sonu yine ogretmenliktir.
Ayak direyen cesur kesim ise, Levent ve benzeri plazalarin yolunu tutar. Artik ne geriye donus vardir ne de aslinda herhangi bir ilerleme..
Bundan sonrasi, calis, kazan, calis, kazan.. Yilda iki hafta guneyde tatil, belki ara sira yurtdisi kacamagi.. Ancak sonuc yine ayni: Calis, kazan, calis kazan... Ve isin sonu genelde her daim mutsuzluk!
Ayni orta sinif ailenin, egitim fakultelerini secen ve anne baba izinden giderek ogretmenlik ve/veya memurluk yapan cocuklari sozkonusu gruba gore daha mutlu ve huzurludur. Gerek okuduklari okuldaki okul arkadaslari, gerekse calistiklari ortamdaki is arkadaslari yine kendileri ile ayni kesimden gelen, ayni dili konustuklari insanlardir. Sosyal cevre, entellektuel yukleme, dejenerasyon vs vs sorunu yasamazlar, hayatin malum akisinda salina salina devam ederler yollarina.
Olan bizim cocuklara olur. Ait olmadiklari yasama ortak olmaya kalkmalarinin cezasini ; Farkindasizligimin icsel dokuntusunun can acitan rehabilitasyonsuzlugu ile oderler..
.
.
.
Bu masal burda bitmez....
posted by tahin @ 6:44 AM
1 Comments:
insanlar kendi hayatlarini istedikleri sekilde yasama ozgurlugune sahip.Fakat kendi hayatlarini yasarken baska insanlarin yasanlarina mudahalede bulunulur.yargilanir,elestirilir..Neden bir baskasinin kendi dusuncelerine yada yasam tarzina kendi icin sectigi yolda engeller koymaya calisilir?
Bana gore etrafimdaki her canlinin birbirinden bir farki yok.Tek farklari kendilerine yapistirmaya calistiklari egolar.İlkokula gitmeyen bir cocuga bakin ne mutlu oyun oynuyor basit ama gercekde anlamli sorular soruyor kesfetmeye calisiyor.Okula basladikdan sonra egitilmesiyle o saflik yok oluyor onun kafasi artik bilgilerle dolmaya basliyor.Hic tanimadigi bilmedigi bilmem kacinci yuzyilda yasamis insanlarin yasamlarini ve yasadiklari donemde gelisen olaylari ogrenmeye basliyor artik kendi bile degil.Bir baskalari onu baska biri yapmaya calisiyor.Programlanmis ve ayni bilgilerle doldurulmus cocuklar ortaya cikiyor.Her biri daha iyi para kazansin diye, en iyi, populer, para getiren meslekler secilmeye zorlaniyor.Bu arada hadi karakter yap bakalim kendine artik sirasi deniyor..Zaten hali hazirda karakter sablonu hazir kendine bu karakteri benimsemeye calisiyor.Durust,caliskan,sevecen vs..bu arada egolarini dahada kuvvetlendiriyor.Ayni sekilde programlanmis digerlerinden farkli olmak icin egolar son hiz ilerliyor daha kiskan,daha para kazan,daha acgozlu ol,daha saldir,tuttugunu kopar,herseyi sen bil..rekabet basliyor.Oysa onlar ayni hic bir fark yok.hepsi ayni sekilde egitildi.Bu kez sadece onlarin sahip oldugu seyleri ortaya dokuyorlar.Maddiyat,aile..vs
Kotu bir insan tum dunyanin kotu oldugunu dusunurse kendini iyi ve mutlu hisseder,insanlar artik kendilerinde gormek istemedikleri huylarini aliskanliklarini baskalarina yansitiyor.Bolece kendinin sahip oldugu olumsuz her ne varsa aynisini karsisindaki insanda gormek istiyerek kendini mutlu ediyor.Bunun aslinda karsidaki insanla ilgisi yok tamamen kisisel..Biri bana ne diyorsa aslinda kendini ifade ediyordur.Bende kendini yansitir.herkesin ayni oldugunu dusunmek farkliliklari bolece ortadan kaldiracaklarini sananlar yaniliyor.Ortada fark filan yok.Neden fark yaratmaya cabaliyorlar anlamiyorum?
Meslekler kisiye bir unvan getirmez.Sadece o konuda daha bilgili oldugunu ve o sectigin meslegi yaparak yasamak icin para kazanmani saglar.Mimar,kapici,doktor,muslukcu ol,git koyde hayvancilik yap,hic bir meslege sahip olma saksi gibi otur evinde ne farkeder?
Post a Comment
<< Home